Każdy radzi sobie ze stresem na kilka sposobów. Psychologia opisuje zwykle trzy główne style: skoncentrowany na zadaniu (działam, planuję, rozwiązuję), skoncentrowany na emocjach (przeżywam, zamartwiam się, obwiniam) i unikowy – który tu dzielimy na dwa różne sposoby: odwracanie uwagi od problemu i szukanie wsparcia innych ludzi.

Żaden styl nie jest zawsze dobry ani zawsze zły. Działanie pomaga tam, gdzie mamy wpływ; przeżycie emocji jest potrzebne po stracie; krótka przerwa bywa zdrowa. Współczesne badania wskazują, że najważniejsza jest elastyczność – umiejętność dopasowania sposobu radzenia sobie do sytuacji. Najmocniej z trudnościami psychicznymi wiążą się natomiast długotrwała ruminacja i unikanie.

W wyniku zobaczysz średnią (0–4) dla każdego z czterech stylów, dwa najczęstsze oraz wzorzec, jaki tworzą razem. Wypełnienie zajmuje około 4 minut.

Narzędzie autorskie przygotowane dla chybicki.pl, oparte na modelu stylów radzenia sobie ze stresem (R.S. Lazarus, S. Folkman, 1984; N.S. Endler, J.D.A. Parker, 1990). Nie jest adaptacją kwestionariusza CISS ani narzędziem zwalidowanym – służy samoobserwacji. Por. też A. Aldao i in., Clinical Psychology Review 30(2), 2010; G.A. Bonanno, C.L. Burton, Perspectives on Psychological Science 8(6), 2013.

Pomyśl o trudnych, stresujących sytuacjach z ostatnich kilku miesięcy – w pracy albo w życiu prywatnym. Jak często reagujesz w opisany sposób? Nie ma dobrych ani złych odpowiedzi.

  1. 1. Rozkładam problem na mniejsze kroki i zaczynam od pierwszego.
  2. 2. Długo analizuję w myślach, co poszło nie tak.
  3. 3. Zajmuję się czymś innym, żeby nie myśleć o problemie.
  4. 4. Rozmawiam o tym, co się dzieje, z kimś bliskim.
  5. 5. Zbieram informacje, które pomogą mi zrozumieć sytuację.
  6. 6. Obwiniam siebie za to, co się stało.
  7. 7. Sięgam po jedzenie, seriale albo telefon, żeby poczuć się lepiej.
  8. 8. Proszę o radę kogoś, kto przeszedł przez coś podobnego.
  9. 9. Zastanawiam się, na co mam wpływ, a na co nie.
  10. 10. Wyobrażam sobie najgorsze możliwe scenariusze.
  11. 11. Odkładam zajęcie się sprawą na później.
  12. 12. Szukam kontaktu z ludźmi, przy których czuję się lepiej.
  13. 13. Układam plan i trzymam się go, nawet gdy jest trudno.
  14. 14. Robię się drażliwy albo drażliwa i łatwo wybucham.
  15. 15. Mówię sobie, że to nic ważnego, i nie wracam do tematu.
  16. 16. Mówię innym wprost, czego teraz potrzebuję.
  17. 17. Kiedy jest już po wszystkim, sprawdzam, czego mnie ta sytuacja nauczyła.
  18. 18. Myślę głównie o tym, jak bardzo jest mi źle.
  19. 19. Uciekam w obowiązki niezwiązane z problemem.
  20. 20. Pozwalam innym sobie pomóc, zamiast radzić sobie ze wszystkim samemu.

Odpowiedziano na 0 z 20 pytań.

Autorstwo
Opracowanie własne chybicki.pl na podstawie modelu stylów radzenia sobie ze stresem (Lazarus, Folkman; Endler, Parker)

Czytaj dalej

Pogłęb temat – minikurs

Krótki kurs online, który rozwija temat tego narzędzia.

Zarządzanie energią w pracy

Minikurs online

Jak rozpoznawać i odnawiać energię w ciągu dnia pracy, żeby działać efektywnie i nie dopuścić do wypalenia.

← Wszystkie narzędzia

Szukaj na stronie

    Skrót: / albo Ctrl+K · Esc zamyka