Gdy jest kryzys

← Praktyka na telefonie

Bezpłatne linie wsparcia dla dorosłych

Jeśli trudno Ci mówić, obie linie mają też czat.

Jeśli chodzi o Ciebie

• Zadzwoń albo napisz. Nie musisz wiedzieć, co powiedzieć. Wystarczy: „Jest mi bardzo ciężko i nie wiem, co zrobić”.
• Nie zostawaj z tym sam(a). Napisz do jednej osoby, której ufasz: „Możesz teraz ze mną pobyć?”.
• Zadbaj o bezpieczeństwo. Jeśli to możliwe, odłóż daleko od siebie rzeczy, którymi mógłbyś (mogłabyś) zrobić sobie krzywdę, albo poproś kogoś, żeby je zabrał.
• Przetrwaj najbliższe minuty. Kryzys ma swój szczyt i mija. Może pomóc uziemienie 5-4-3-2-1.

Jeśli martwisz się o kogoś

Nie jesteś terapeutą. Jesteś mostem. Pięć kroków:

1. Zauważ: fakt i Twoja reakcja. „Zauważyłem(-am), że od dwóch tygodni… Martwię się o ciebie.”
2. Zapytaj wprost i spokojnie: „Czy myślisz o tym, żeby odebrać sobie życie?” Pytanie wprost nie podsuwa tego pomysłu.
3. Wysłuchaj bez naprawiania. Milcz dłużej, niż jest wygodnie. „Od jak dawna tak masz?” „Co jest teraz najtrudniejsze?”
4. Skieruj konkretnie i teraz: „Zadzwońmy razem, teraz. Mam numer.”
5. Zostań w kontakcie: za dwa, trzy dni jedna wiadomość: „Myślałem(-am) o tobie. Jak jesteś?”

Nie obiecuj, że nikomu nie powiesz. Zamiast tego: „Nie obiecam ci, że nikomu nie powiem, jeśli będzie chodziło o twoje bezpieczeństwo. Obiecam, że nie powiem nikomu, komu nie muszę, i że powiem ci o tym wcześniej”.

Inne numery

Gdy minie najgorsze

• Psychiatra w ramach NFZ przyjmuje bez skierowania. Jest też Centrum Zdrowia Psychicznego właściwe dla miejsca zamieszkania.
• Program wsparcia pracowników (EAP), jeśli Twoja firma go zapewnia: zwykle poufnie i bezpłatnie.
• Psycholog albo psychoterapeuta.

Więcej: Depresja i kryzys samobójczy w zespole, Rozmowa, która pomaga i samoocena Czy ja potrzebuję wsparcia? (wymagają internetu).

Ta strona nie jest usługą kryzysową. Numery dotyczą Polski; poza Polską dzwoń pod lokalny numer alarmowy.