Prokrastynacja to dobrowolne odkładanie zadania mimo świadomości, że zwłoka zaszkodzi. Badacze opisują ją przede wszystkim jako sposób regulowania przykrych emocji: odłożenie daje chwilową ulgę od lęku, nudy albo przytłoczenia, a ulga wzmacnia unikanie. Za tym samym zachowaniem mogą jednak stać różne mechanizmy – i to od nich zależy, która strategia zadziała.

Ta autorefleksja sprawdza osiem mechanizmów opisanych w badaniach: lęk przed oceną, perfekcjonistyczne obawy, niechęć do zadania, przytłoczenie, wątpliwość we własne możliwości, impulsy i rozproszenia, odległe „ja z przyszłości” oraz samokrytykę po odłożeniu. Wynik pokazuje, które z nich są u Ciebie najsilniejsze, i podsuwa pasujące strategie. Nie mierzy, jak bardzo prokrastynujesz – do tego służą zwalidowane skale.

Lista jest autorska i nie jest narzędziem zwalidowanym ani diagnozą. Wynik liczony jest wyłącznie w Twojej przeglądarce i nigdzie nie jest wysyłany. Wypełnienie zajmuje około 3 minut.

Więcej o mechanizmach i metodach: przewodnik o prokrastynacji.

Źródła: P. Steel, „The nature of procrastination: a meta-analytic and theoretical review”, Psychological Bulletin 133(1), 2007; F.M. Sirois, T.A. Pychyl, „Procrastination and the priority of short-term mood regulation”, Social and Personality Psychology Compass 7(2), 2013; F.M. Sirois, D.S. Molnar, J.K. Hirsch, „A meta-analytic and conceptual update on the associations between procrastination and multidimensional perfectionism”, European Journal of Personality 31(2), 2017; F.M. Sirois, „Procrastination and stress: exploring the role of self-compassion”, Self and Identity 13(2), 2014; E.M. Blouin-Hudon, T.A. Pychyl, „Experiencing the temporally extended self”, Personality and Individual Differences 86, 2015.

Pomyśl o zadaniach, które w ostatnich miesiącach odkładałeś albo odkładałaś – w pracy, nauce lub sprawach prywatnych. Jak bardzo każde stwierdzenie do Ciebie pasuje? Nie ma dobrych ani złych odpowiedzi.

  1. 1. Odkładam zadania, które ktoś będzie oceniał, bo boję się, co powie o moim wyniku.
  2. 2. Nie zaczynam, dopóki nie mam pewności, że zrobię to naprawdę dobrze.
  3. 3. Najdłużej odkładam zadania nudne albo żmudne, nawet jeśli są proste.
  4. 4. Duże zadania przytłaczają mnie tak, że nie wiem, od czego zacząć.
  5. 5. Odkładam zadania, przy których wątpię, czy sobie poradzę.
  6. 6. Siadam do pracy, a po chwili sprawdzam telefon, pocztę albo coś w internecie.
  7. 7. Gdy termin jest odległy, zadanie wydaje mi się mało realne i łatwo je przesuwam.
  8. 8. Gdy coś odłożę, ostro się za to krytykuję.
  9. 9. Dopóki nie oddam pracy, czuję się bezpieczniej, bo nikt jej jeszcze nie ocenił.
  10. 10. Myśl, że wynik może być przeciętny, sprawia, że wolę jeszcze poczekać.
  11. 11. Gdy zadanie wydaje mi się bez sensu, bardzo trudno mi się do niego zabrać.
  12. 12. Mam w planach rzeczy w rodzaju „ogarnąć” albo „zrobić porządek” bez jasnego pierwszego kroku.
  13. 13. Kiedy myślę o trudnym zadaniu, pojawia się myśl „i tak mi się nie uda”.
  14. 14. Łatwo ulegam temu, co przyjemne tu i teraz, nawet gdy wiem, że czeka coś ważniejszego.
  15. 15. Zakładam, że później będę mieć więcej siły i czasu niż teraz.
  16. 16. Poczucie winy z powodu odkładania sprawia, że jeszcze trudniej mi wrócić do zadania.

Odpowiedziano na 0 z 16 pytań.

Autorstwo
Jarosław Chybicki (lista autorska na podstawie metaanalizy P. Steela, modelu regulacji nastroju F.M. Sirois i T.A. Pychyla oraz badań nad perfekcjonizmem i samowspółczuciem). Narzędzie nie jest walidowane psychometrycznie.

Czytaj dalej

← Wszystkie narzędzia

Szukaj na stronie

    Skrót: / albo Ctrl+K · Esc zamyka