• ACT
  • Wymaga praktyki

Model elastyczności psychologicznej (hexaflex), S.C. Hayes, K.D. Strosahl, K.G. Wilson.

Do czego służy

ACT opisuje zdrowie psychiczne jako elastyczność psychologiczną: zdolność do pełnego kontaktu z chwilą obecną i do utrzymywania albo zmieniania zachowania tak, by służyło temu, co dla nas ważne. Składa się na nią sześć powiązanych procesów. Najsłabszy z nich podpowiada, od czego zacząć.

Kiedy

Raz na kilka tygodni jako przegląd. Także wtedy, gdy czujesz, że „utknąłeś” albo „utknęłaś”.

Jak

Odpowiedz pisemnie i oceń każdy proces 0–10:

  1. Akceptacja. Czy robię miejsce na trudne uczucia i doznania, czy z nimi walczę i ich unikam?
  2. Kontakt z chwilą obecną. Ile dziś przeżyłem albo przeżyłam naprawdę, a ile w głowie? → powrót do chwili obecnej
  3. Defuzja. Czy widzę myśli jako myśli, czy jako fakty i polecenia? → defuzja
  4. Ja jako kontekst. Czy umiem spojrzeć na swoje przeżycia z perspektywy obserwatora, czy całkiem się z nimi utożsamiam? → widok z helikoptera
  5. Wartości. Czy wiem, co jest dla mnie naprawdę ważne? Czy mój tydzień to odzwierciedla? → co jest dla mnie ważne
  6. Zaangażowane działanie. Czy robię konkretne kroki w stronę wartości, nawet małe, czy czekam, aż „poczuję się gotowy”?

Najniżej oceniony proces to kierunek na najbliższe tygodnie.

Cztery pułapki długiej pracy:

  • niecierpliwość: zmiana jest nierówna, liczy się kierunek, nie tempo;
  • za duże kroki: cel większy niż obecne możliwości kończy się rezygnacją;
  • za małe kroki: cele tak bezpieczne, że nic nie zmieniają, to też unikanie;
  • mylenie celu z procesem: celem nie jest brak cierpienia, tylko pełniejsze życie mimo niego. Gdy trudność wraca, zapytaj: co ważnego mogę zrobić teraz?

Po czym poznać, że działa

Porównuj oceny co kilka tygodni. Ważniejsze od wyniku jest to, czy w Twoim tygodniu jest więcej działań zgodnych z wartościami.

Na co uważać

Emocje i myśli są zmiennymi wskaźnikami. Kieruj się wartościami, a nie wyłącznie nastrojem dnia. To samoocena do refleksji, nie narzędzie diagnostyczne.

Czytaj dalej

Źródła: S.C. Hayes, K.D. Strosahl, K.G. Wilson, „Terapia akceptacji i zaangażowania” (2. wyd., 2012; wyd. pol. 2013); R. Harris, „ACT. Made Simple” (2. wyd., 2019); A-Tjak i in., „A meta-analysis of the efficacy of ACT”, Psychotherapy and Psychosomatics 84(1), 2015.

← Wszystkie techniki · Mapa BASIC ID: od czego zacząć?

Szukaj na stronie

    Skrót: / albo Ctrl+K · Esc zamyka